Zoals ik in mijn vorige blog beloofde… hierbij een update over mijn mobiele telefoongebruik. Want het blijft een uitdaging en ik merk dat het er stiekem weer insluipt om toch tussendoor mijn mail te bekijken. Maar de winst is dat ik het nu opmerk en er dan iets mee kan doen… en dat is meestal de telefoon toch weer weg leggen.

En terwijl ik deze blog schrijf weet ik gelijk mijn volgende grote uitdagingde combinatie van zelfstandig ondernemer zijn met mama zijn én… zieke kinderen!

En wat kan je je schuldig voelen… schuldig naar je dochter, schuldig naar jezelf of schuldig naar je bedrijf of je klanten, maar soms is het gewoon niet anders. Zieke kinderen zijn zieke kinderen en die kun je niet plannen. Gelukkig maar… (en toch piept er nu een klein stemmetje in me die zegt: maar het zou wel handig zijn!) Mijn bedrijf Kindercoach Aapie valt of staat met een goede planning (net als mijn huishouden overigens), want zonder planning loop ik de hele dag als een kip zonder kop rond met als resultaat dat ik aan het einde van de dag heel druk ben geweest en niets af is. Ik ben sinds ik ondernemer ben een enorme fan van to-do-lijstjes en ik ben zo ongeveer getrouwd met mijn labelwriter… ja echt… een labelwriter. Mensen die mij kennen van vroeger kunnen zich hier niets bij voorstellen, want ik was een chaoot en rommelmaker eerste klas, maar sinds ik een labelwriter heb gekocht gaat er bij mij niets in een doos of in een kast zonder dat er een keurig geprint labeltje op zit… ach ja, iedereen heeft wel iets toch?

Maar goed… mijn bedrijf valt of staat dus met een goede planning…

Met een goede planning gaat (bijna) alles goed. Ik kan mijn tijd indelen op mijn eigen manier en aan het einde van de week zijn alle klusjes af of verhuizen ze mee naar de to-do-lijst van de week erna. Hoe simpel kan het zijn! Maar dan… op zondag voel ik het al een beetje aankomen… één van de meiden is wat hangerig en iets sneller geïrriteerd dan anders… en ja hoor, op maandag wordt ze wakker met koorts… natuurlijk niet fijn voor haar, maar een klein stemmetje binnen in mij zegt ook gelijk… shit, daar gaat mijn planning! De mama in mij wil niets liever dan mijn kleine meid in de armen houden en uren met haar op schoot zitten en boekjes lezen, maar de ondernemer in mij baalt als een stekker dat ik mijn afspraken moet verzetten en kinderen en ouders moet teleurstellen. Op zo een moment is er bij mij een interne oorlog aan de gang en ben ik uiteindelijk zelf het grootste ‘slachtoffer’ door ergens voor te kiezen maar dan op de andere plek te willen zijn. Ja… ik voel me schuldig, óf naar mijn dochter óf naar mijn klanten.

Een oplossing is er niet, want deze situaties zullen zich altijd blijven voordoen als je kinderen hebt. Maar toch ervaar ik al iets meer rust en ruimte sinds ik mijn prachtige praktijkruimte in gebruik heb genomen. Eerder ontving ik de kinderen en ouders die ik begeleid gewoon thuis aan de keukentafel en dat betekende dat ik alleen thuis moest zijn om kinderen en ouders te kunnen ontvangen. Maar nu kan ik op de dagen dat mijn dochters ziek zijn de rust nemen om bij ze te zijn en kan ik mijn afspraken op andere momenten inhalen of… en dat is echt luxe… oma komt in huis oppassen terwijl ik op een klein afstandje van huis mijn werk kan doen (maar wel in de buurt ben voor als ze me nodig hebben).

Ik zeg een win-win-situatie… Hoe doen jullie dat thuis als de kinderen ziek zijn? Ik ben benieuwd… Laat je het weten in een reactie?