Eén van de grootste uitdagingen die ik tegenkom in de combinatie moederschap en ondernemen is mijn mobiele telefoon. Het is mijn grootste vriend en mijn ergste vijand. Want hoe fijn is het voor een ondernemer om altijd bereikbaar te kunnen zijn, maar hoe irritant is het als je te pas en te onpas je telefoon bekijkt of je al antwoord hebt ontvangen op dat ene belangrijke mailtje (en dat terwijl er ondertussen twee glazen ranja over tafel glijden en de banaan zo ongeveer onder je tafel of tegen het plafond geplakt zit…). Ja, een uitdaging dus…

Toen ik moeder werd (en toen overigens nog geen ondernemer was) wist ik precies hoe ik het wilde doen. Als ik bij mijn dochter was of als mijn dochter in de buurt was, dan was mijn telefoon uit of in ieder geval buiten bereik. Ik wilde absoluut niet dat mijn dochter al op zo een jonge leeftijd de invloed van een mobiel zou meekrijgen. En dus was ik in die tijd slecht bereikbaar. Ik vond dat niet erg, ik genoot er zelfs van en vond het vooral ook heel goed van mezelf dat ik er zo bewust mee bezig was (mijn partner daarentegen was het daar iets minder mee eens, want hij kreeg vaak naar zijn hoofd geslingerd dat hij nu eindelijk die mobiel eens weg moest leggen… dat hadden we toch afgesproken???? Of nou ja… dat had ík afgesproken…). In ieder geval ging dit redelijk goed en onze oudste dochter wist lange tijd niet wat een mobiel was.

Maar… toen werd ik ondernemer… mét een facebookpagina… en daar plaatste ik berichten op en op die berichten werd gereageerd… (gelukkig maar). Maar ja, ik als startende ondernemer was nieuwsgierig en wilde het liefst zo snel mogelijk reageren als iemand een reactie plaatste op mijn bericht. En dus had ik de telefoon al vaker in mijn handen dan ik vooraf bedacht en gewenst had. Toen onze tweede dochter geboren werd en ik dus al ondernemer was, heb ik me weer voorgenomen mijn telefoon vaker (of liever nog altijd) weg te leggen. Maar eigenlijk ging het tijdens de bevalling al mis.

Midden in mijn weeën heb ik via whatsapp nog een datum geprikt voor een nieuwe intervisie-afspraak met collega’s. En de eerste app na de geboorte weet ik ook nog goed. Een vriendin schreef een paar uur na de geboorte: Hallo! Hoe gaat ie daar? Is de kleine nog rustig in de buik? Ik zie nog steeds post komen op facebook dus… Ik antwoordde: Vanmiddag rond 17 uur is onze prachtige dochter Puck geboren! We zijn supertrots! Haha… had je niet gedacht hè?

Ondernemer ben je nu eenmaal altijd, óók als je aan het bevallen bent.

Zonder gekheid… deze tips waren berichten die ik al voor mijn ‘verlof’ had ingepland op mijn facebookpagina en daar was ik natuurlijk niet mee bezig tijdens de bevalling. Maar toch… met een kersverse dochter in je armen word je gelijk weer herinnerd aan facebook en whatsapp en dus je telefoon. En automatisch antwoord je toch… alsof je niet anders kunt. Mijn bedrijf groeide ondertussen en er kwam ook een zakelijk mailadres, een website en oh ja… ook nog instagram. En je raadt het al… van mijn voornemen om de telefoon weg te leggen als ik bij mijn dochters was, kwam niet veel terecht.

Tot ongeveer twee weken geleden… Ik zat een programma te kijken op tv en ze hadden het over de effecten op je hersenen van het altijd online zijn, de effecten van je hersenen nooit eens de rust geven die ze nodig hebben en ik dacht: vanaf nu ga ik het anders doen.

Mijn telefoon gaat ’s avonds niet meer mee naar boven, overdag ligt hij op een plek waar ik er niet makkelijk bij kan (het liefst boven) en ik kijk alleen nog op mijn telefoon als mijn dochters lekker aan het spelen zijn en mij even niet nodig hebben. Alleen op werkdagen heb ik mijn telefoon altijd bij de hand. Vanaf dag 1 voel ik me rustiger en minder opgejaagd en ben ik met mijn hoofd veel meer bij de dingen die ik op dat moment doe. Ik vergeet mijn telefoon nu zelfs als ik de deur uitga, omdat ik er gewoon minder aan denk. Ik ga proberen dit vol te houden en hoop dat ik jullie volgende keer kan vertellen dat het me lukt en dat het me goed bevalt. Lezen jullie dan weer mee? Hopelijk tot dan… en als ik dus wat later reageer op een bericht… jullie weten nu hoe dat komt…